the performance. -by maria t.

«Σκηνο»γένεια και Πέγκυ Καρρά.

Ότι θα με ακολουθούσε η σκιά της Πέγκυ Καρρά… δεν θα το φανταζόμουν ποτέ! Κακώς. Έπρεπε να είχα εκτιμήσει καλύτερα τη δύναμη της τηλεόρασης, που σε συνδυασμό με το υποσυνείδητο, χτυπά απροειδοποίητα. Μία και μόνο φράση ήταν αρκετή για να μπουρδουκλώσει κάθε υπευθυνότητα, ευαισθησία και σεβασμό που δείχνει η συγκάτοικος και φίλη απέναντι στη δουλειά μου. Περισσότερη κατανόηση έδειξε για τον παλιάτσο που έκανα παρά για την Ιρίνα, τη μικρή αδελφή από τις «Τρείς Αδελφές» του Τσέχοφ. Μέχρι που με απείλησε πως δεν θα ερχόταν στην παράσταση! Και ακολούθησαν και οι υπόλοιποι. Κι ανάμεσα στα ασταμάτητα μας γέλια και ανεξάντλητες πλάκες περί του θέματος, άντε να τους πείσω με λόγια και θεωρίες ν’ αντιμετωπίσουν κι εμένα και την παράσταση σαν κάτι ανεξάρτητο από την πετυχημένη παρωδία που μας πρόσφερε κάποτε ο ρόλος της «Πέγκυς»! Σαν να τους ζητούσα το αδύνατο, το ακατόρθωτο, το αδιανόητο!

…Και κάπως έτσι η φράση «Στη Μόσχα αδελφές μου, στη Μόσχα» έγινε αστεία σε πολλαπλά επίπεδα.

Ευτυχώς αυτή τη φορά ήρθαν στην παράσταση και όπως σχολίασε η φίλη, μίλησε καλύτερα η «σκηνο»γένεια. Φοβού την επόμενη!

-written by my flatmate, phili red ribbon.

Leave a comment

Filed under Could it be art?, Could it be nothing at all?

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s